Bu katliamlardan ben sorumluyum...

Her gün şehit veriyoruz, her ay büyük bir saldırıyla teröre nice yeni canlar gidiyor...

Giden canların arkasından, hikayelerini dinledikçe sel oluyor ve hep içe akıyor yaşlar...

Arkalarında bıraktıkları kuzucuklarının, o ne olduğunu anlamadıkları masum bakışlarını gördükçe, kendi evlatlarıma bakıp yerin dibine giresim geliyor dostlar...

Belki saçlarının teline zarar gelmesin diye yıllarını vermiş, gecesini gündüzüne katmış bu cansız bedenler, istemeden belki de onlara hayatlarının en büyük dersini veriyorlar...

İşte o küçük masum sabiler, annelerinin, babalarının canını o insanlık bilmez kahpe teröristlere verdikleri gün, işte o gün büyüyorlar, erkek oluyorlar, kadın oluyorlar...

Peki soruyorum, küçücük yaşta bu yavrulara dayanılmaz acılar yaşatılan canım ülkemde, tüm bu bitmek tükenmek bilmeyen olayların sorumlusu kim? 

Var mı bunun sorumluluğunu alacak, sorumlusu benim diyebilecek biri?

HEP AYNI SENARYO...

Önce bilgilendiriyorlar vahşetin büyüklüğünü, göğsümüze bir yumruk gibi inen vahametin şiddetini gösteriyorlar...

Sonra sırasıyla herkes çıkıyor ve başsağlığı diliyor, kalanlara sabır, yaralılara acil şifa...

Her zaman olduğu gibi teröriste de, teröre destek verene de, terörden çıkar sağlamaya çalışana da lanetler okuyorlar...

Kimileri güvenlik açığı diyor güvenlik güçlerini, kimileri önceden niye haberdar olmadık diyor istihbaratı, kimileri her zaman olduğu gibi dış mihrakları, kimileri de televizyonları, gazetecileri...

Herkes birbirini suçlamayı biliyor, sadece suçu başkalarına atmayı... 

İktidar muhalefeti suçluyor, teröre destek veriyor, göz yumuyorlar diye...

Muhalefetse tabi ki iktidarı, sanki başta onlar olsa bunların hiçbirisi olmayacakmış gibi ...

Elin Amerikalı'sı Başkan Obama çıkıyor ve 'Sistemin Başarısızlığından Ben Sorumluyum'diyebiliyor ve bu dediğinden sonra halkın gözünde hiç bir şey kaybetmiyor, hatta oluyor gönüllerinde daha da iri...

Ama heyhaat, bizden çıkmıyor 'hatamız var' diyebilecek bir tane yürekli, gerçek sorumlu, adam gibi biri... 

Bakıyorum herkes masum, herkes günahsız, herkes sorumsuz tüm bu olup bitenden sonra...

Ölen öldüğüyle kalıyor, kalan sessizliğiyle...

O zaman herkes bilsin bugün, suç duyurusunda bulunuyorum, ülkemde gerçekleşen tüm bu terörden, tüm bu katliamlardan ben sorumluyum. 

Sebeplerim de var işte sunuyorum:

SUÇLUYUM SORUMLUYUM...

Çünkü kafaları boş hurafelerle, dogmalarla doldurularak yetişen, ilimden, bilgiden uzak, kandırılarak robota, bombaya dönüştürülebilen kör-cahil yeni nesilleri görüyorum ama sadece izliyorum...

Çünkü en küçüğünden en büyüğüne kadar içinde sevgi ve merhamet bulunmayan, bu ülkenin tüm öğrencilerini kucaklamayan, öğrencilere bizden ya da bizden değil ayrımcılığı yapan, insanlıktan nasibini almamış, sevgi yoksunu eğitimcileri görüyorum ama konuşamıyorum...

Çünkü sadece rövanş almak uğruna zar zor bir yerlere gelmeye çalışan eğitim sisteminin aksayan yönlerine odaklanmak yerine ideolojik komplekslerle güzel olanları da yıkan sorumluları görüyorum ama adlarını ifşa edemiyorum...

Çünkü okumak yerine cehaletten, fakirlikten dağa kaldırılmış çocukların temel haklarından birisi olan eğitim hakkı verilmemesi, verilememesine karşı sorumluları görüyorum, ama haykıramıyorum...

Çünkü yaradılanı yaradandan ötürü sevmeyi bırakmış, insan sevgisinden de nasibini alamamış, diline, dinine, ırkına göre ayrıştırılmış gençleri görüyorum ama tek ses edemiyorum...

Çünkü sözde dindar, sözde milliyetçi, sözde hümanist nice maskeli şaklabanı görüyorum, onların başkalarına attıkları iftiraları işitiyorum ama sen aşağılıksın, müfterisin, asıl suçlu sensin, bırak bu takiyyeleri diyemiyorum...

Çünkü objektif haber alma hakkımın gasp edildiği, bir haber bu kadar mı taraflı görülür, bu kadar mı aslına takla attırılır ve çarpıtılır diye gazetelere söyleniyorum ama aynı yine gazete okumaya devam ediyorum...

Çünkü herkes evinin önünü süpürse sokak tertemiz olacak biliyorum, ama kendi kapasitemi hafife alıp, başkalarından medet umup, sokağı pislik götürse de süpürgemi alıp hiçbir yere çıkmıyorum...

Çünkü her geçen gün kutuplaştığımızı, ayrıştığımızı, birbirimizi bırak anlamayı, aynı ortamda konuşulanlara tahammül edemediğimizi hissediyorum ve hala ben buna pirim veriyorum...

Çünkü tüm bu olup bitenleri görüyorum, duyuyorum ve susup izlemeye devam ediyorum...

Çünkü söylemediklerimden, konuşamadıklarımdan, çekinip haykıramadıklarımdan ben sorumluyum. 

Bu düşünen beynimle, ağzı laf yapan dilimle, sağlıklı bedenimle ben üstüme düşeni yapmıyorsam, kimsenin suçu yok, her şeyden ben sorumluyum...

Düşündüm de, #30binkayyumatamabekliyor yazmışlar Twitter’da...
Bu kadar sorumluluğun altında ezileceğime, atasınlar bana da bir kayyum bari böyle huzur bulayım...